The Paris Psalter: Psalm 143

Verse Indeterminate Saxon

Drihten is gebletsad,     min se deora god,
þe mine handa     to hilde teah
and mine fingras     to gefeohtanne.
He is mildheortnes     min æt þearfe,
5frið and fultum,     fæst andfengea
and alysend is     lifes mines.
Min þu mære eart     mihtig scyldend;
ic hiht on ðe     hæbbe fæste,
þæt þu me folc mænig     fægere underþeoddest.
10Hwæt is se manna,     mihtig drihten,
þe þu him cuðlice     cyþan woldest,
oððe mannes sunu,     þæt hit gemet wære,
þæt þu him aht wið     æfre hæfdest?
Man byð merwe gesceaft,     mihtum idel;
15beoð his dagas swylce     demde gelice,
swa þu on scimiendre     sceade locige.
Ahyld þine heofenas,     halig drihten,
onhrin þissum muntum,     and hi hraðe reocað.
Þine ligetta     leohtað and beorhtað,
20and þu hi toweorpest     wide æfter;
synd þine strele     strange swylce,
and ðu hi gedrefed hafast     deope syþþan.
Onsend þine handa     of heanessum,
alys me and genere     wið lagustreamum
25manegum wæterum     and wið manfolmum
fremdra bearna     and frecenra.
Þara muðas sprecað     manidel word,
bið hyra seo swiðre     symble abysgod,
þæt hi unrihtes     elne tiligeað.
30Ic niwlice     niwne cantic
þam godan gode     gleawne singe
on psalterio,     þe him swynsað oft
mid tyn strengum     getogen hearpe,
on þære þe ic þe singe     swiþe geneahhe.
35Þu healdest and sylest     hælu cyningum;
þu alysdest eac     leofne Dauid,
þinne agenne     ombihtmæcg,
of þam awyrgedan     wraðan sweorde.
Alys me and oðlæd     laþum wætrum,
40manegum merestreamum,     mærum handum,
þa me fremde bearn     fæcne syndan.
Þara muðas sprecað     manidel word,
byð hyra seo swiðre     symble abysgad,
þæt hi unrihtes     awa tiligean.
45Þara bearn swylce     bogum æþelum
settum beamum     samed anlice,
standað on staðule     stiðe wið geoguðe.
Wærun heora dohtru     deore gesette
and ymb frætwum     utan gegyrede,
50efne anlicast     æþelum temple.
Heora frumwæstme     fulle syndon,
þæt hi rumlice     roccettað swiðe,
of þissan on þæt     þonne wendað.
Heora sceap wærun     swylce tydred
55and on siðfatum     swiþe genihtsum,
heora oxan eac     ungemete fætte.
Ne hreosað hi to hrusan     hearde gebiged,
ne þær fernes is     folca mænegum,
ne care micle     cleopiað on worðum.
60Eadig bið þæt folc,     oðre hatað,
þe him swa on foldan     fægre limpeð;
eadig bið þæt folc     þe ælmihtig wile
drihten god     dema weorðan.