The Paris Psalter: Psalm 70

Verse Indeterminate Saxon

Ic on þe, god drihten,     gearuwe gewene;
ne weorðe ic on ealdre     æfre gescended;
þu me sniome alys     þuruh þine þa swiþeran miht.
Ahyld me þin eare to     holde mode,
5and me lustum alys     and me lungre weorð
on god drihten     georne þeccend
and on trume stowe,     þæt þu me teala hæle.
Forþon þu me, god, wære     geara trymmend,
freoða fultumiend;     alys me feondum nu,
10and me of folmum afere     firenwyrcendra,
þe þine æ     efnan nellað;
syndon unrihtes     ealle wyrcende.
Forþon þu me eart fæle geþyld     fæste, drihten
wære me on geoguðe hyht     gleaw æt frymðe.
15Ic of modur hrife     mundbyrd on þe
þriste hæfde;     þu eart þeccend min;
on þe ic singge nu     symble and geneahhie.
Ic eom swa forebeacen     folce manegum,
and þu me eart fultum strang     fæste æt þearfe.
20Sy min muð and min mod     mægene gefylled,
þæt ic þin lof mæge     lustum singan
and wuldur þin     wide mærsian
and þe ealne dæg     æghwær herian.
Ne aweorp þu me,     wuldres ealdor,
25þonne me ylde tid     on gesige;
þonne me mægen and mod     mylte on hreðre,
ne forlæt þu me,     lifiende god.
Oft me feala cwædon     feondas yfele,
and sætendan     sawle minre
30and on anre geþeaht     eodan togædere.
Cweþað cuðlice:     "Wuton cunnian,
hwænne hine god læte     swa swa gymeleasne;
þonne we hine forgripen     and his geara ehtan;
syþþan he ne hæbbe     helpend ænne."
35Ne ofgif þu me huru,     god ælmihtig;
beseoh þu me, soð god,     symble on fultum.
Beoð gedrette,     eac gescende,
þa mine sawle ær     swyþust tældun;
byð þam scand and sceamu     þe me syrwedan yfel.
40Ic me symble on god     swiðost getreowige,
ofer eall þin lof     lengest hihte.
Min muð sægeð     þine mægenspede
and þin soðfæst weorc     swyþust mæreð,
sægeð þe ealne dæg     ece hælu.
45Forþon ic ne ongeat     grame ceapunga,
ac ic on þine þa myclan     mihte gange.
Ic þine soðfæstnesse geman     symble, drihten;
þu me ara, god,     ærest lærdest
of geoguðhade;     nu ic eom gomel wintrum.
50A ic wundor þin     weorþlic sægde,
and ic þæt wið oryldu     awa fremme;
ne forlæt þu me,     lifigende god,
Oððæt ic þines earmes     eall asecge
stiþe strencðe     þisse cneorisse,
55eallum þam teohhe,     þe nu toweard ys,
þines mihtes þrym,     and þæt mære soð,
þæt ðu on heofenum, god,     heah geworhtest
wundur wræclicu;     nis þe, wuldres cyning,
ænig æfre gelic,     ece drihten.
60Oft þu me ætywdest     earfoðes feala
on costunge     cuðra manna,
and me yfela feala     oft oncnyssedest;
þonne þu yrre þin     eft oncyrdest
and me of neowelnesse eft     neoðan alysdest
65þysse eorðan,     þe we on buiað.
Ðær þu þin soðfæst weorc     sniome tobræddest,
þonne þu gehwyrfdest     and hulpe min,
and me getrymedest     þæt ic teala mihte;
forþon ic þe andette,     ece drihten,
70and þe on sealmfatum     singe be hearpan,
Israela god,     ece and halig.
Mine weleras gefeoð,     wynnum lofiað,
þonne ic þe singe,     sigora wealdend,
and min sawl eac,     þa þu sylf lysdest.
75Swylce min tunge     tidum mærde
þin soðfæst weorc;     scende wæron ealle
þe me yfel to     ær gesohton.