The Paris Psalter: Psalm 88

Verse Indeterminate Saxon

Mildheortnesse þine,     mihtig drihten,
ic on ecnesse     awa singe;
fram cynne on cynn     and on cneorisse
ic þine soðfæstnesse     secge geneahhe
5on minum muþe     manna cynne.
Forþon þa ðu cwæde     cuðe worde,
þæt on ecnesse     awa wære
þin milde mod     micel getimbrad
heah on heofenum     hæleða bearnum
10and þin soðfestnes     symble gearwad.
Ic minum gecorenum     cuðe gesette,
hu min gewitnes     wolde gangan;
ic Dauide     dyrum esne
on aðsware     ær benemde,
15þæt ic his cynne     and cneowmagum
on ecnesse     a geworhte
ful sefte seld,     þæt hi sæton on.
Heofenas andettað,     halig drihten,
hu wundor þin     wræclic standeð,
20and þa halgan eac     hergeað on cyricean
þine soðfæstnesse,     secgeað geneahhige.
Nis under wolcnum,     weoroda drihten,
ænig anlic,     ne ðe ænig byð
betweox godes bearnum     gyt gelicra.
25Þu bist gewuldrad god,     þær bið wisra geðeaht
and haligra     heah gemetincg,
micel and egeslic     ofer eall manna bearn,
ða ðe on ymbhwyrfte     ahwær syndon.
Þu eart mægena god,     mihtig drihten;
30nis þe ealra gelic     ahwær on spedum,
is þin soðfæstnes     symble æghwær.
Þu wide sæs     wealdest mihtum;
þu his yþum miht     ana gesteoran,
ðonne hi on wæge     wind onhrereð.
35Þu miht oferhydige     eaðe mid wunde
heane gehnægean;     hafast ðu heah mægen
þines earmes sped     wið ealle fynd.
Heofonas þu wealdest,     hrusan swylce;
eorðan ymbehwyrft     eall þu gesettest.
40Þu norðdæl and sæ     niode gesceope,
Tabor et Hermon     on naman ðinum;
hi mid strencgðe eac     upp ahebbað
þinne swiþran earm     swylce, drihten.
Wesan hea mihte     handa þinre
45ahafen ofer hæleðas;     halig seo swyðre is,
þines setles dom     soð gegearwod.
Mildheortnes and soðfæstnes     mægene forgangað
þinne andwlitan;     þæt bið eadig folc
þe can naman ðinne     neode herigean.
50Þa on ðinum leohte     lifigeað and gangað
þe him ansyn þin     ær onlihte,
and on naman þinum     neode swylce
beoð ealne dæg     eac on blisse
and þine soðfæstnesse     symble æghwær.
55Forþon þu heora mægenes eart     mærost wuldor,
and we þinum weldædum     wurdan ahafene.
Us an nimeð     ece drihten
and Israhela cyning     eac se halga.
Þonne ðu ofer ealle     undearnunga
60þine bearn sprecest     and bealde cwyst:
"Ic me on þyssum folce     fultum sette
ofermihtigne,     þone ic me ær geceas.
Ic me deorne scealc     Dauid gemette
and hine halige ele     handum smyrede.
65Heo him fultumeð     and min fæle earm,
and hine mid mycle     mægene geswyðeð.
Ne mæg him ænig facen     feond æteglan,
ne unrihtes bearn     ænig sceððan.
Of his ansyne     ealle ic aceorfe,
70þa ðe him feondas     fæcne syndon,
and his ehtendas     ealle geflyme.
Hine soðfæstnes min     samod ætgædere
and mildheortnes min     mægene healdeð,
and on naman minum     neode swylce
75his horn bið ahafen,     heane on mihtum.
And ic his swiðran hand     settan þence,
þæt he sæstreamum     syþþan wealde.
He me him to fælum     fæder gecygde:
'Wæs me andfencge, god,     ecere hælu.'
80And ic þonne frumbearn     forð asette
ofer eorðcyningas     ealra heahstne.
Ic him to widan feore     wille gehealdan
min milde mod     and him miht syllan,
mine gewitnesse     weorðe and getreowe.
85Ic to widan feore     wyrce syððan
þin heahsetl     hror and weorðlic
swa heofones dagas     her mid mannum.
Gif mine bearn nellað     mine bebodu efnan
ne mine domas     dædum healdan,
90Gif hi mine rihtwisnessa     fracoðe gewemmað
and hi mine bebodu     bliðe ne healdað,
þonne ic heora unriht gewrece     egsan gyrde
and hiora synne     swinglum forgylde.
Ne ic him mildheortnesse     mine wille
95fægere afyrran,     ac him forð swa þeah
mine soðfæstnesse     syllan þence.
Ic æne swor     að on halgum,
þæt ic Dauide     dæda ne leoge,
þæt on ecnesse     his agen cynn
100wunað on wicum;     bið him weorðlic setl
on minre gesihðe     sunnan anlic
and swa mona     meahte on heofenum,
þe is ece gewita     æhwær getreowe."
þu þonne wiðsoce     soþum criste
105and hine forhogodest,     hwile yldest
and awendest fram him     gewitnesse
esnes þines;     ealle gewemdest
his halignesse     her on eorðan.
Ealle þu his weallas     wide todældest,
110towurpe fæsten his     for folcegsan.
Hine þa towurpon     wegferende,
and he on edwit wearð     ymbsittendum.
Handa þu ahofe     heah ehtendra,
gebrohtest his feondas     fæcne on blisse.
115Fultum þu him afyrdest     fagan sweordes,
nafað æt gefeohte     fælne helpend.
Þu hine of clænnesse     clæne alysdest,
setl his gesettest     sorglic on eorðan.
Þu his dagena tid     deorce gescyrtest
120and mid sarlicre     sceame onmettest.
Wilt þu hu lange,     wealdend drihten,
yrre þin acyðan     swa onæled fyr?
Gemune, mære god,     hwæt si min lytle sped;
ne huru ðu manna bearn     on middangeard
125to idelnesse     æfre geworhtest.
Hwylc is manna,     þæt feores neote,
and hwæþere on ende     deað ne gesceawige;
oððe hwylc manna is,     þæt his agene
fram helle locum     sawle generige?
130Hwær is seo ealde nu,     ece drihten,
micel mildheortness,     þe þu mancynne
and Dauide     deope aðe
þurh þines sylfes     soð benemdest?
Gemune þinra esna     edwitspræce,
135þa him fracuðlice     fremde þeode
utan ætywað,     oðre mægðe.
Cweþað him þæt edwit,     ece drihten,
feondas þine,     fæste ætwitað
and þæt þinum criste     becweþað swiðe.
140A sy gebletsad     ece drihten
to widan feore.     Wese swa, wese swa!