Ignacy Krasicki urodził się w ziemi sanockiej w 1735 roku . Pochodził z podupadłej rodziny magnackiej . Rodzice wybrali więc dla niego drogę kariery duchownej , na której w ówczesnych warunkach najprędzej mógł zdobyć wysokie stanowisko . Nauki szkolne pobierał w Kolegium Jezuickim we Lwowie . Przez pewien czas przebywał za granicą , w Rzymie . Wyróżniając się zdolnościami i zaletami towarzyskimi , Krasicki wcześnie zdobywa godności duchowne i świeckie . Jest kapelanem króla Stanisława Augusta , później zajmuje stanowisko prezesa trybunału małopolskiego , w trzydziestym pierwszym roku życia jest już mianowany biskupem warmińskim .

Zainteresowania i zamiłowania Krasickiego sprawiły , że wcześnie rozpoczął twórczość literacką i tej twórczości głównie się dawał .

Twórczość jego niezwykle bogata i rozmaita odznaczała się głęboką , mądrą treścią i piękną formą . Nie było niemal rodzaju literackiego , którego by nie uprawiał . Pisał artykuły dziennikarskie , felietony , rozprawki moralizatorskie , małe powiastki i duże powieści , komedie , bajki , satyry , poematy , listy poetyckie i drobne wiersze