[O! gdybym jedną kaplicę zobaczył]
O! gdybym jedną kaplicę zobaczył,
Choćby jak pokój ten, wielkości takiej,
Gdzie by się polski duch raz wytłumaczył
Usymbolicznił rozkwitłymi znaki,
Gdzie by kamieniarz, cieśla, murarz, snycerz,
Poeta -- wreszcie Męczannik i rycerz
Odpoczął w pracy, czynie i w modlitwie...
-- Gdzie by czerwony marmur, cios, żelazo,
Miedź, brąz i modrzew polski się zjednały
Pod postaciami, co niejedną skazą
Poryte leżą w nas, jak w sercu skały --
O! -- to bym w liściach rzeźbionych paproci
I w koniczyny treflach, i w stokroci,
I w kos zacięciu łukiem -- i we freskach
(O bazylianek mówiących męczeństwie...),
O! -- to bym w drobnych nawet arabeskach,
Z naturą rzeczy polskiej w pokrewieństwie
Nierozplątanym będących -- doślepił,
Że to Miłości balsam brąz ten zlepił...
from Promethidion:
Rzecz w dwóch dialogach z epilogiem
Warszawa: Czytelnik, 1989
But just to see
But just to see a chapel like this room,
No bigger: there to watch Polish symbols loom
In warm expanding series which reveal
Once and for all the Poland that is real.
There the stone-cutter, mason, carpenter,
Poet, and, finally, the knight and martyr
Could re-create with pleasure, work and prayer.
There iron, bronze, red marble, copper could
Unite with native larches, stone with wood,
Because those symbols, burrowed by deep stains,
Run through us all as ores run through rock veins.
Trans. Burns Singer
from Five Centuries of Polish Poetry
Ed. Jerzy Peterkiewicz and Burns Singer
London: Secker and Warburg, 1960
|
||||
|